ਤਾਜਾ ਖਬਰਾਂ
ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੁਤਾਬਕ ਕੋਟਲਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਲਾਲ, ਤੇਜ ਰਾਮ, ਕਿਸਾਨ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲੂ 20 ਅਕਤੂਬਰ 2000 ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਸਮਾਗਮ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਘਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਓਮਨੀ ਵੈਨ ਅਚਾਨਕ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਕੇ ਭਾਖੜਾ ਨਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਡਿੱਗੀ। ਹਾਦਸਾ ਇੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਸੀ ਕਿ ਵੈਨ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਘਟਨਾ ਮਗਰੋਂ ਪੂਰੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ ਸੀ। ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਲਈ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇੱਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਰਾਹਤ ਅਤੇ ਖੋਜ ਅਭਿਆਨ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਹਰਿਦੁਆਰ ਅਤੇ ਦੇਹਰਾਦੂਨ ਤੋਂ ਮਾਹਿਰ ਗੋਤਾਖੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤੱਕ ਤਲਾਸ਼ੀ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ ਗਈ। ਲੱਖਾਂ ਰੁਪਏ ਖਰਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਾ ਤਾਂ ਵੈਨ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਸਵਾਰ ਦਾ।
ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮੰਨ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਣਗੇ। ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੋਤਾਖੋਰ ਕਮਲਪ੍ਰੀਤ ਸੈਣੀ ਨਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਾਸ਼ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹਿਰ ਦੇ ਤਲ ਵਿੱਚ ਪਈ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਵੈਨ ‘ਤੇ ਪਈ।
ਸੂਚਨਾ ਮਿਲਦੇ ਹੀ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਗੋਤਾਖੋਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੈਨ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ। ਵੈਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਜਾਂਚ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸਕੂਲ ਵਰਦੀ ਵਾਲੀ ਕਮੀਜ਼ ਮਿਲੀ, ਜਿਸਦੀ ਪਛਾਣ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਕਾਲੂ ਦੀ ਵਰਦੀ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ।
ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ 26 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਉਮੀਦ ‘ਤੇ ਜੀ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਵੈਨ ਅਤੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਮਿਲੇ ਹਨ ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਸਥੀਆਂ ਜਲ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਖੋਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਮੁੜ ਹਰੇ ਕਰ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਤੋਖ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੰਤਿਮ ਵਿਦਾਈ ਦੇ ਸਕੇ।
Get all latest content delivered to your email a few times a month.
